هيجدهم تيرماه هفتاد و هشت، روزی که حرمت دانشگاه بار ديگر وحشيانه درهم شکسته شد، اطلاعيه جبهه ملی ايران

دوشنبه 18 تیر 1386

از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، تا به امروز بارها استقلال دانشگاه توسط صاحبان قدرت درهم شکسته شده است. ولی دراين ميان، سه روز خشونت وسياه دلی بيداد کرده است. شانزده آذر۱۳۳۲، سه آذر اهورايی نهضت ملی ايران بدست دژخيمان تا به دندان مسلح رژيم درمحوطه دانشکده فنی دانشگاه تهران به خاک و خون غلتيدند. دراول بهمن ماه۱۳۴۰، توطئه از ميان برداشتن جبهه ملی ايران که زيرنظر شاه طراحی شده بود، با حمله به کلاسها، کتابخانه ها، و آزمايشگاهها بوسيله نيروهای امنيتی با ضرب وشتم صدها دانشجو واستاد تحقق يافت، به نحوی که رييس وقت دانشگاه آنرا به حمله مغول همانند کرد.
درهيجدهم تير ماه ۱۳۷۸، حمله به خوابگاه دانشجويان کوی دانشگاه که به توقيف روزنامه ای معترض بودند، ماموران انتظامی و لباس شخصی های رژيم چنان براين اقامتگاه دانشجويی تاختند و ازآن ويرانه ای ساختند که يادآور فردای آزادی خرمشهر از چنگال ارتش جنايتکار بعثی بود. همه چيز آسيب ديده بود. شيشه خرده و خون و سياهی آتش زدن های عمدی همه حا را فرا گرفته بود. فاجعه در حدی بود که هيچ هنر عکاسی و هيچ هنر گزارشگری توان به تجسم کشيدن اين صحنه ها را نداشت.
درآن روزها چند صد نفر بازداشت وبه زندانهای آشکار و پنهان فرستاده شدند. ماهها بعد خبر از احکام باور نکردنی دادگاههای آنچنانی و حبسهای دراز مدت عليه جوانانی بود که برخی حتی فقط به تماشای صحنه آمده بودند. ادامه سرکوب دانشجويان وجوانان درروزهای بعد با حمله ای ديگر به خوابگاه دانشجويان دانشگاه علامه، نشان دهنده ژرفای توطئه برای سرکوب جنبش دانشجويی و نگرانی حاکميت از پيوند دانشجويان با ديگر گروههای اجتماعی و سياسی بود. يورش به خوابگاههای دانشجويی دلهای گروه بيشماری از مردم ايران را به درد آورد. اعتراض های گسترده دانشجويی به جهانيان اعلام کرد که بسيارند دانشجويانی که برسالت خود که دفاع از آزادی ودموکراسی است آگاهند وهمه انتقامجويی ها و اراده حاکميت بر نقض استقلال دانشگاه و درهم کوبيدن قلب تپنده جنبش دانشجويی، نتوانسته است راه به جايی ببرد.
در دو سال اخير که دولت نهم يک انقلاب فرهنگی دوم را پيگيری کند، فشار براستادان و دانشجويان روز به روز فزونی گرفته است. حاکميت برای تداوم قدرت خود محدوده آزاديهای همه ملت، بويژه دانشجويان، را با اخراج از دانشگاهها، ارسال پرونده ها به کميته های انضباطی و فرستادن صدها نفراز دانشجويان دانشگاههای ايران با اتهامات واهی به دادگاههای انقلاب، تنگ تر ميکند. ولی با تمام سانسور حاکم بر رسانه های داخلی ايران، روزی نيست که خبرهای جديدی از بگير وببندهای دانشجويان شنيده نشود.

جبهه ملی براين باور است که قشر دانشجو از هشيارترين وآگاهترين جامعه است، و بايد بتواند آزادانه و با مسالمت خواسته های صنفی و سياسی واجتماعی خود و ملت ايران را به گوش جهانيان برساند. دانشگاه بايد از استقلال کامل، همچون همه دانشگاهها ومراکز معتبر علمی جهان، برخوردار باشد. نيروهای انتظامی و يا شبه انتظامی جايی در دانشگاهها ندارند. افکار سازنده فقط درمحيط آزاد و آرام امکان رشد وشکوفايی می يابد. خوابگاهها ی دانشجويی بايد فقط بوسيله نمايندگان خود دانشجويان سامان يابد. درسايه سرنيزه و چماق رشد و شکوفايی دانشگاهها مقدور نيست.
جبهه ملی ايران خواستار آزادی و بازگشت به کلاس درس همه دانشجويانی است که بمناسبت بيان عقيده درزندان هستند. نشريه های دانشجويی که بيانگر ديدگاههای آزاديخواهانه ودموکراتيک است، بايد اجازه انتشار داشته باشند. ما فاجعه هيجدهم تير ۱۳۷۸، را که رسوا کننده سرکوبگران بود، تجربه ای نوين و گامی بزرگ در راستای جنبش دانشجويی ايران می دانيم.
برقرار باد حاکميت ملی در ايران.

هيئت اجرايی جبهه ملی ايران
تهران- ۱۸/۴/۸۶