9 ژانویه 2007
عالیجناب
بان كی مون
دبیركل
سازمان ملل
متحد
خیابان
یكم و 46 ام
نیویورك
10017
پیشنهاد
برای اصلاحات
در شرایط نمایندگی
مجمع عمومی
عالیجناب،
سازمان
ملل یك دولت
جهانی
انگاشته میشود
و، درهرحال،
نهاد مقتدری
كه انتظار میرود
از كشورهای
عضو خود نیرومندتر
باشد. ولی چنین
توقعی تا كنون
نتوانسته به
ثمر برسد، زیرا،
ساختار كنونی
سازمان ملل
اجازه نمی دهد
كه این سازمان
به صورت یك
دولت جهانی
توانمند در آید.
سازمان
ملل دارای
قدرتی كه از
آن انتظار می
رود نیست نه
بخاطر اینكه
در اندیشه
وجودی اتحاد
ملتها در
سازمان ملل
متحد نقصی
وجود دارد،
بلكه بدلیل
تعریفی كه از
شرایط نمایندگی
این ملت ها در
آن شده است. با
وجود اینكه این
سازمان طبق
تعریف "
سازمان ملتهای
متحد" میباشد،
درعمل و طبق
مقررات خودش، یك
"سازمان دولت
های متحد" است.
قدرت سازمان
ملل قائم به
ذات نیست و
بستگی به این
دارد كه عضوهای
قدرتمند و
بانفوذ آن
بخواهند كه چه
مقدارقدرت در
چه زمان وبرای
چه هدفی داشته
باشد. درحالیكه،
سازمان ملل بایستی
در نهایت دارای
قدرت و اختیارات
مستقل از دولت
ها و در خدمت
مردم جهان باشد.
ولی از آنجا
كه نمایندگان
كشورها در
سازمان ملل
توسط دولتها
تعیین می شوند
نه توسط ملت
ها، این نهاد
همیشه از پشتیبانی
مردم كشورهای
عضو خود بهره
مند نیست. این
كاستی شاید در
مورد كشورهایی
كه در آنها
رهبران بوسیله
انتخابات
آزاد و
دموكراتیك
برگزیده می
شوند، آن چنان
محسوس نباشد،
ولی در مورد
كشورهایی كه
توسط دیكتاتورها
اداره می شوند
و یا در آنها
انتخابات
آزاد بندرت
تجربه می شود،
یك نگرانی
بزرگ است. در
نتیجه این
كاستی،
سازمان ملل
بصورت یك مركز
داد و ستد
دولتها
درآمده است،
كه شماری زیادی
از آنها خود
نمایندگان
راستین ملتهای
خود نیستند.
كاستی
مورد نظر من،
روش نمایندگی
"ملت ها"
درمجمع عمومی
سازمان ملل
است. نمایندگان
كنونی كشورها
در مجمع عمومی
همگی
گماشتگان
دولتها و
بوروكراتها
هستند نه نمایندگان
راستین مردم.
در نتیجه،
مجمع عمومی نیز
نماینده راستین
"ملت های
متحد" نیست.
افزون
بر آن، اگر ما
شهروندان
جهان متحد، امید
به ایجاد یك
دولت فدرال
جهانی در
چارچوب
سازمان ملل
متحد داریم،
باید ابزاررسیدن
به این هدف را
ایجاد كنیم تا
این رویا واقعیت
یابد. آنچه من
اكنون میخواهم
پیشنهاد كنم، اصلاحات
عمده و بنیادینی
درمقررات نمایندگی
در مجمع عمومی
سازمان ملل
متحد است كه
ما را به
آنچه، در اندیشه
من، آینده ای
دلخواه برای
سازمان ملل
است نزدیك می
كند.
من
پیشنهاد می
كنم كه مقررات
مربوط به شرایط
نمایندگی
كشورها در
مجمع عمومی اینگونه
اصلاح شود كه
كشورها موظف
باشند نمایندگان
خود در سازمان
ملل متحد را
با رای عمومی
شهروندان در یك
انتخابات
آزاد و سراسری
برگزینند. نمایندگی
یك ملت در
سازمان ملل
متحد بایستی یك
مسئولیت بسیار
مهم انگاشته
شود و، از دیدگاه
من، روزی این
نمایندگی
"مهمترین
مسئولیت" در
هر كشور تلقی
خواهد شد.
بنابراین،
پیشنهاد می
كنم كه ماده 9
از فصل چهار
منشور سازمان
ملل متحد با
افزودن بندهای
3 و 4 ، به شرح زیر
اصلاح شود:
بند
1. مجمع عمومی
شامل همه اعضای
سازمان ملل
متحد است.
بند
2. هر عضو می
تواند تا
حداكثر پنج
نماینده در
مجمع عمومی
داشته باشد.
بند
3. ]
پیشنهادی[ نمایندگان
هرعضو در مجمع
عمومی بایستی
بوسیله رای
عمومی در كشور
عضو به این
سمت انتخاب
شده باشند. هر
كشورعضو دارای
تنها یك رای
خواهد بود.
بند
4. ]
پیشنهادی [ انتخاب نمایندگان
كشورها در
سازمان ملل بایستی
منطبق با
مقررات و در
چارچوپ تعیین
شده توسط
سازمان ملل
انجام شود. حق
نظارت یا
سرپرستی
انتخاب نمایندگان
برای سازمان
ملل محفوظ
است.
اصلاحات
پیشنهاد شده
در بالا، كار
سازمان ملل را
تبدیل به یك
كار بسیار جدی
و سازمان ملل
را تبدیل به یك
سازمان بسیار
قدرتمند و
مردمی خوهد
كرد.
با
گرامیداشت،
كورش
زعیم
یك
فعال سیاسی ایرانی